بتن های سبک سازه ای بتن هایی هستند که علی رغم دارا بودن چگالی کمتر از ۲۰۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب، مقاومت فشاری بیش از ۱۷ مگاپاسکال دارند. ساخت این بتن ها صرفاً با استفاده از سنگدانه های سبک و مقاوم امکان پذیر است .

بتن های سبک موجود در این طبقه عمدتاً از نوع بتن های سبکدانه و بتن های با ساختار باز می باشند. به عبارت دیگر برای کاهش چگالی بتن از سبکدانه های طبیعی یا مصنوعی استفاده شده است.سبکدانه های مورد استفاده در بتن های سبک نیمه سازه ای معمولاً از یکی از روشهای آهکی شدن (تکلیس)، کلینکر محصولات منبسط شده ای نظیر روباره های منبسط شده، خاکستر بادی ، شیل و اسلیت یا سنگدانه های به دست آمده از مصالح طبیعی مانند پوکه سنگ های آذرین متخلخل(توف) تولید می شوندو وزن مخصوص بتن ساخته شده با سنگدانه های فوق بین ۸۰۰ تا ۱۴۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب است. مقاومت فشاری این نوع بتن از ۷ تا ۱۷ مگاپاسکال تغییر می کند. کاربرد مواد افزودنی نظیر تسریع کننده ها و روان کننده ها می تواند در تغییر مقاومت بتن های ساخته شده با سنگدانه های تولید شده از روش های مذکور موثر باشد. کاربرد این بتن ها معمولاً در بلوکهای مجوف بتنی ،کف سازیها و موارد مشابه است.

این نوع بتن ها با وزن مخصوصی معادل ۸۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب و کمتر ، به عنوان تیغه های جداساز و عایق های صوتی در کف بسیار موثر هستند.

بتن های سبک از دیدگاه مقاومتی در سه دسته طبقه بندی می شوند که عبارتند از بتن سبک غیر سازه ای ، بتن سبک سازه ای و بتن سبک نیمه سازه ای که در ادامه به آن پرداخته می شود. بتنسبک غیر سازه ای که معمولاً به عنوان جداسازهای سبک مورد استفاده قرار میگیرد، دارای وزن مخصوص کمتر از ۸۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب است. با وجود وزن مخصوص کم ، مقاومت فشاری آن حدود .۰.۳۵ تا ۷ مگا پاسکال می باشد. از معمولیترین سنگدانه های مورد مصرف در این نوع بتن می توان به پرلیت (نوعی سنگ آذرین) و ورمیکولیت (ماده ای با ساختار ورقه ای شبیه لیکا) و لیکای معمولی اشاره کرد.

بتن های سبک سازه ای دارای مقاومت و وزن مخصوص کافی می باشند، به گونه ای که می توان ار آن ها در اعضای سازه ای استفاده کرد. این بتن ها عموماً دارای وزن مخصوصی بین ۱۴۰۰ تا ۱۹۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب بوده و حداقل مقاومت فشاری مجاز آنها ۱۷ مگاپاسکال می باشد. در بعضی حالات افزایش مقاومت تا ۶۰ مگاپاسکال نیز وجود دارد . در مناطق زلزله خیز، آیین نامه ها حداقل مقاومت فشاری بتن سبک مورد استفاده در آلمانهای که نیروی زلزله را حمل می کنند، به ۲۰ مگاپاسکال محدود می کنند.

بتن های سبک نیمه سازه ای ، از لحاظ وزن و مقاومت فشاری در محدوده ای بین بتن های سبک غیر سازه ای و سازه ای قرار دارند. به گونه ای که مقاومت فشاری آها بین ۷ تا ۱۷ مگاپاسکال و وزن مخصوص آن ها معمولاً بین ۸۰۰ تا ۱۴۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب می باشد.

اولین گزارشهای تاریخی در مورد کاربرد بتن سبک و مصالح سبک وزن به روم باستان بر می گردد.

رومیان در احداث معبد پانتئون و ورزشگاه کلوزیوم از پومیس که نوعی مصالح سبک است استفاده کرده اند.بتن سبکدانه پس از تولید سبکدانه های مصنوعی و فرآوری شده در اوایل قرن بیستم وارد مرحله جدیدی شد. در سال ۱۹۱۸ ، S.J.Hayde با استفاده از کوره اقدام به منبسط کردن رس و شیل کرد و بدین ترتیب سبکدانه ای مصنوعی تولید کرد که از آنها در ساخت بت